Hey lieverds, daar ben ik weer een keer! Zoals de meesten van jullie weten is er het afgelopen half jaar heel veel gebeurd, ook al was het niet aan mijn boek. In september is Daan geboren, ons prachtige ventje, die nu heerlijk de wereld aan het bekijken is. En in november zijn we verhuisd naar ons prachtige stekkie in de Merenwijk, eindelijk een huis om in te blijven! Daarnaast is ook nog het idee geboren voor een eigen bedrijf, waarover ik jullie later vast meer ga vertellen. En natuurlijk is Nora er ook nog, die alle veranderingen wonderwel heeft geaccepteerd en ons leven onveilig blijft maken 😉 Voor nu wilde ik met jullie delen wat er sinds mijn laatste blog uit mei nog gebeurd is rond mijn boek. Toen was ik nog aan het wachten op van alles (waaronder Daan en het huis), en dat heeft zich grotendeels uitbetaald dus! 🙂
Het enige waar ik niet het gehoopte antwoord kreeg, was van de uitgever die ik benaderd had met mijn boek. Helaas.. Maar wel met de meest bemoedigende onderbouwing, namelijk dat ze al bezig waren met een andere schrijver die een boek over hetzelfde thema bij ze uit gaat brengen. Natuurlijk leuk dat er steeds meer rond het thema van klimaatpsychologie gebeurt. Maar voor mij vooral fijn dat ze zeiden dat dit de hoofdreden was mijn boek niet aan te nemen, en de kwaliteit ervan dus geen probleem was. Of minstens, zo kies ik het te interpreteren 😉 Inmiddels is dat alweer een tijd geleden, en heb ik besloten nu eerst weer rustig door te gaan met schrijven, en pas als het boek praktisch af is weer naar uitgevers te kijken.
Qua schrijven wisten jullie dat ik hoofdstukken 1, 3 en 6 af had, H2 nog even liet rijpen, en bezig was aan H7. Dat hoofdstuk 7 is prachtig mooi af, en heb ik met een paar van jullie gedeeld. Niet alleen voor feedback, maar ook omdat de inhoud soms relevant in onze levens was. Dat was ook weer nieuw en spannend voor mij, om mijn inzichten op deze manier te delen. En natuurlijk leidde dat alles ook weer tot feedback en ideeën over wat ik nog aan het hoofdstuk kan verbeteren.. Maar dat is (samen met ideeën voor andere hoofdstukken) even geparkeerd tot ik alle hoofdstukken helemaal geschreven heb, zodat ik daarna overal een keer goed doorheen kan gaan, en niet steeds hier en daar blijf schaven.
Daarna heb ik nog gewerkt aan hoofdstuk 4 en 8, waarbij ik vooral heb verscherpt wat erin komt. H4 was eerst een beetje een gek overgangshoofdstuk, waarbij de grenzen met H3 en H5 niet duidelijk genoeg waren. Maar daar heb ik nu een hele mooie logica voor gevonden! Het hoofdstuk gaat over beïnvloeding en de interactie tussen (groepen) mensen, op zo’n manier dat je de ander stimuleert, maar ook in zijn waarde laat. Het bouwt daarbij voort op de besproken denkfouten uit H3. Daarbij zal ik zowel vanuit de zendende als de ontvangende kant van communicatie/beïnvloeding kijken, naar wat (niet) werkt, en waarom. In de praktische helft van het hoofdstuk ga ik daarvoor een aantal beleidsinstrumenten langs, die ook op andere vlakken toepasbaar zijn. Hoofdstuk 5 gaat daar vervolgens op verder door te kijken wat onze persoonlijke invloed is in verschillende rollen, en hoe dat samenhangt met onze verantwoordelijkheid. Spoiler: nee, ik geloof niet dat je moet doen wat je kán, maar wat je ten diepste wíl. Wat makkelijk klinkt, maar dat meestal niet zomaar is.
Aan hoofdstuk 8 ben ik in januari weer begonnen, ik stond echt al klaar in de startblokken na mijn zwangerschaps- en verhuisverlof. H8 is de uitsmijter van het boek, en helpt je om dat wat je wilt in actie te brengen. Het gaat daarbij de stappen in het creatieproces langs, van dromen naar ontwerpen naar beslissen of dit het écht is, het vervolgens ook echt doen, en daarna weer de afronding met ontvangen en ontspannen. Hier betrek ik het idee van flow en stroming bij, om te zorgen dat wat je doet zoveel mogelijk in lijn met jouw kern is, en je daardoor moeiteloos en met plezier creëert. Of in elk geval zo moeiteloos mogelijk.. 😉
En toen, o ironie, probeerde ik het schrijven van dat hoofdstuk over flow te forceren.. Haha, dat werkte niet dus. Het voelde gewoon niet lekker meer toen ik die lay-out eenmaal rond had na de eerste week. Terwijl ik anders vaak sta te popelen om ook echt weer te schrijven. Nu heb ik even twee weken andere dingen gedaan, zoals allemaal regeldingetjes, gerelateerde podcasts luisteren, en nu dit blog schrijven. En de lay-out van het laatste hoofdstuk (H5) bekeken en goedgekeurd, waardoor ik weet dat alle grote lijnen weer helder zijn. En nu begint het toch te kriebelen om te gaan schrijven aan dat hoofdstuk 8.. Ik ben heel benieuwd of die kriebel doorzet, of me straks toch eerst naar het opstarten van mijn bedrijf trekt. In elk geval: ik vertrouw op mijn kriebels, en ga zien waar het me brengt!
Op mijn nieuwe werkplek staat nu een briefje met de tekst “Vanuit mijn overgave gebeuren de mooiste dingen”. Waarschijnlijk moest ik dat eerst weer even doorvoelen, voor ik er over kon schrijven..
Liefs, en tot de volgende!
Wauw, wat een verhaal weer die boeit en je wilt verder lezen, je kunt niet stoppen. Zou het boek ook zo worden, ben benieuwd. Succes met de laatste hoofdstukken.
Wat ontzettend leuk om terug te horen, dank je! En hoop natuurlijk dat het boek ook zo wordt ja 😉
Fijn dat je na de drukke tijd weer de rust hebt om met het boek bezig te zijn. Succes!
Ria
Haha, mooi en suf dat schrijven en in de praktijk brengen zo hand in hand gaan ;). En tof dat je dat zo open deelt! Succes en veel plezier met je kriebels, ik ben met je mee benieuwd :D.